Posts filed under ‘என் கலைத்தேடலும் கவின் கலைக்கல்லூரியும்’

என் கலைத்தேடலும் கவின் கலைக்கல்லூரியும் – VII

இரண்டாமாண்டு

  • VISCOM கேட்டு PAINTING கிடைத்து

வெறுப்படைந்தவனுக்கு..

இரண்டாமாண்டுக்கான இனிப்புச் செய்தி..

நிர்வாண வகுப்பு NUDE CLASS (PAINTING மட்டும்)

  • அடடா… கொடுத்து வச்சவண்டா நீன்னு

ஏன்னை நானே பாராட்டிக் கொண்ட

பருவம்.

  • இதற்காகவே இரண்டாமாண்டில்

எதிர்பார்த்து இருக்கலானேன்.

முதலாண்டில் 1 மாதம் மட்டுமே

வந்தவன்… இவ்வாண்டில் வராத நாளில்லை

எப்போ.. NUDE CLASS வரும்

என்ற ஏக்கம்..

  • அந்நாளும் வந்தது..

அந்த சிவப்பு கட்டிடத்தின் முதலாம்

மாடியில்… மின் விளக்கின் பொன் சிரிப்பில்

போர்வையில் புதைந்திருந்த ஒரு

பொன் உருவம்.. மன்னிக்க பெண் உருவம்

  • பாருங்க.. இதுதான் Anatomy Class… நிர்வாண

வகுப்பு Art க்கு Anatomy அவசியம்… யாரும்

கூச்சப்பட வேண்டாம்… என்பதாய் விளக்கவுரை

தந்தது என் ஆசான்.

வரைவதற்கு வசதியாய்… வரிசையில்

மனம் நிறைய மத்தாப்புக்களுடன், கூட்டத்தில்

கூச்சமாய்… வகுப்பு மகளிரும், நாங்களும்

பார்க்க ஆர்வம்தான்…இருந்தாலும்

10 பேர் முன்னிலையில்… சற்று தயக்கம்.

  • மெலிதாய் போர்வையை புறந்தள்ளி

தன் புறஉடலை முன்தள்ளி அவள் அமர்ந்திருக்கிறாள்.

  • முதல் வகுப்பு…

நெளிந்தோம்… வரைந்தோம்

அடுத்து…

வரைந்தோம்… வளைந்தோம்

முடிவில்…

உணர்ந்தோம்…வரைந்தோம்

நிச்சயமாய்..ஓவியன் உணரவேண்டியது…

கலைஞன் கற்க வேண்டியது..

இரண்டாமாண்டில் இதை நீக்கி எழுத இயலாது…

இதை நீக்கினால் எழுதுவதற்கேது…

இருந்தும்…

கல்லூரி நூலகம் கவனத்தில் பட்டது

அப்போதுதான்…

கல்லூரி கற்று கொடுத்ததைவிட நிறைய

கற்றுக் கொடுத்தது…

புத்தகங்கள் படிக்க சென்றேன்

என்பதைவிட, புரட்ட சென்றேன் என்பதுதான்

பொருந்தும்.

புரட்டி, புரட்டி எதார்த்த ஓவியங்களை

மட்டும் ரசிக்கலானேன்.

இரண்டாமாண்டிலிருந்து இன்ப சுற்றுலா…

அதற்காகவே… Arts & Crafts படிக்க வேண்டும்…

அவ்வளவு அலாதி! ஆனந்தம்!!

ஏனெனில் எங்களை செதுக்குகிற பணியில் சுற்றுலாவே செம்மையான

ஆசிரியன்…

All India Tour…

  • இரண்டாமாண்டு- South India

இரண்டாமாண்டில்… செல்லாதுவிட்டு

அடுத்தவர் சொல்லக்கேட்டு… சுவைக்க

இயலாது… ஏக்கமாய்… அடுத்த சுற்றுலாவை

எதிர்பார்க்கலானேன்…

இரண்டாண்டு ஓடிற்று…

(வண்ண வகுப்பு தொடரும்..)

மார்ச் 8, 2010 at 10:43 முப பின்னூட்டமொன்றை இடுக

என் கலைத்தேடலும் கவின் கலைக்கல்லூரியும் – VI

  • கல்லூரி முதலாண்டு

வாவ்…ஆஹா…வார்த்தை வராத

தருணம்…

மனமுழுக்க மகிழ்ச்சி

எனக்காய் எதிர்பார்த்து காத்திருந்தது போல் 150வது வயது…என் கல்லூரிக்கு…

நான் கால் பதித்த வருடம்.

கலர், கலர் கனவுகளோடு வண்ணத்துப் பூச்சியின் இறக்கையை இரவல் வாங்கி

பறக்கலானேன்

எம் கல்லூரியில்..

உன்னத ஓவியம் உணரப்போகிறோம்…

காவிய நாயகன் ஆகப்போகிறோம்… இக்கல்லூரியில்

கால்பதித்தவனெல்லாம் எனக்கு அப்போ…

காவிய நாயகன்.. சாதனை நாயகன் என்பதாய்

பூரிப்பு…

கேட்டது VISCOM…கிடைத்தது PAINTING

கற்கப்போனேன்…

கிடைக்கும் வரைதான் அதற்கு பெருமை…

கிடைத்தப்பின் நான் உணரவில்லை அதன்

அருமை…

அப்போ… வெளியூர் பேருந்து

நிலையம்… பாரிமுனையில்…

சேலம் பேருந்தை பார்த்துவிட்டால்

செய்வதறியாது சென்ட்டிமெண்டில்

ஊர் போவேன்…

கல்லூரி போகாமல் முழு ஆண்டில்

முக்கால் ஆண்டு என் ஊர் வாசம்…ஊர் வசம்..

ஆனால் அப்பப்போ… கல்லூரி

வந்தால் கேட்பது… என்ன CLASS எடுத்தார்களா

என்று..

Portrait, Full Figure, Still life, Textile Design – என்று Technical words மட்டுமே

எனக்கு தெரிய வரும்.

இருந்தும் இருக்கும் நாட்களில்

கிடைத்திட்ட நேரத்தில்…

அப்பப்போ சில

கிறுக்கல்கள்

இப்படியாய்…24 நாட்களோ என்னவோதான்

நான் சென்ற முதலாண்டு நாட்கள்…

ஒரு மாதம் கூட ஒழுங்காய் இல்லை..

முழு ஆண்டை முடித்துவிட்ட திருப்தி.

(நிறங்கள் நீளும்..)

நன்றி: யூத்புல் விகடன் குட் ப்ளாக்கில் தேர்வு செய்தமைக்கு.

பிப்ரவரி 19, 2010 at 12:22 பிப பின்னூட்டமொன்றை இடுக

என் கலைத்தேடலும் கவின் கலைக்கல்லூரியும் – V

  • அடுத்து… கல்லூரிக்கனவு…

என் களம் கனவு… அதுவும் கலைத்தொழில் கல்லூரி

சிங்கார சென்னையிலே!

அப்ளிக்கேஷன் வாங்கி ஆர்வமாய் போட்டு… பள்ளிநாட்களில்

பரிட்சைக்கு பயந்தவன்..

கல்லூரிக்கனாவில்-எப்போ

நுழைவுத்தேர்வு வரும் என எதிர்பார்க்கலானேன்.

ரிசல்ட் நன்றாய் வரும்…

வென்று விடுவோம்… எனக்காத்து

மிஞ்சியது ஏமாற்றமே…

  • வேறு கல்லூரி சேர்ந்துவிடு.. வரும் ஆண்டு வென்றுவிடலாம்

-எனது தந்தை

வேண்டாம்..

மனம்மாறி போனால்… மாற்றுவழி

பயணமாகிவிடுமென…

அலட்சியப்படுத்திய நான்…

அடுத்த ஆண்டு ஆர்வத்தில்

காத்திருக்கையில்…கிடைத்திட்ட கேப்பில்

ஏதாவது படித்திடலமென-பார்த்தபோது

தினத்தந்தியில் தென்பட்டது…

  • கலைவளர்ப்பில் சேவை செய்ய

தஞ்சை ஓவியம் கற்று தருதல்

இலவசமென… செட்டிநாடு

செய்திட்ட ஓர் சீர்மிகு திட்டம்…

எனது ஓராண்டை சிறப்பாக்கியது.

தஞ்சை ஓவியம் கற்றல் பெயரளவில்…

ஆனால் பேப்பர் ஓவியத்தை பெரிதும்

நேசித்தேன்.

Oil Painting, Acrylic

அறிமுகம் அப்போதான் எனக்கு.

இயல்பாய் சோம்பேறி நான்..

கலைத்தொழில்

கல்லூரியில் கால் பதிக்க கடமைப்பட்டு

ஓராண்டாய் சுறுசுறுப்பு

கனவில் கூட, பேப்பர், பென்சில், பெயிண்ட்தான் வரும்…

அவ்வளவு காதல்… காதல்..

  • ராஜ அண்ணாமலைபுரம்…

அங்கிருக்கும்… ஐயப்பன் கோயில்

எனது அர்சசனை கூட  Art College

சேருவதாகவே இருக்கும்…

  • நுழைவுத்தேர்வும் வந்தது..

எழுதினேன் மன்னிக்க வரைந்தேன்.. எதிர்பார்த்தேன்

காத்து கிடந்தேன், கண்டிப்பாய் கல்லூரி

கிடைக்கும்…

என் முன் கல்லூரியில் கால் பதித்த

எனது வில்லிவாக்கம் விடுதி

நண்பர்களின் வார்த்தையும்..

உமக்கு உண்டு சீட்…

கவலைப்படாதே!… என்பதாகவே இருந்தது…

எனக்கு சீட் கிடைத்தது – என

இந்த விண்ணுக்கும் மண்ணுக்குமாய்

கத்தி சொல்ல காத்திருந்தேன்.

  • ரிசல்ட் சொன்னது…

காத்திருப்போர் பட்டியலில் முதலிடம் என்று..

எனக்கு No1 பிடிக்கும் .. அதற்காக

Waiting List- லா அதிர்ஷ்ட எண் வரவேண்டும்.

  • அப்போதான்.

எக்கடவுளை நம்பினேனோ!

எக்கல்லூரியை நேசித்தேனோ!

எவ்வோவியத்தை காதலித்தேனோ!

அவற்றின் மேலெல்லாம்

விருப்பு வெளியேறி வெறுப்பு

மட்டுமே வந்தது…

வேண்டாம்…அப்போதும்

இறுமாப்பு இறங்கவில்லை இவனுக்கு.

நம்மை பெறுகின்ற வாய்ப்பு

இக்கல்லூரிக்கில்லை…

இனி இக்கல்லூரிக்குத் தகுதியில்லை…

எனை தேற்றி வெளிவந்தேன்.

  • விசாரித்தேன்…நான் கோச்சிங் போனேன்

நான் இப்படி வரைவேன்… நான் அப்படி

என்பதாய் அவரவர் பதில்கள்

வெறுப்பில் வெளியேறி ஊருக்கு

போனவனுக்கு…

கல்லூரியிலிருந்து கடிதம்…

சீட் கிடைத்தது…

(வண்ணம் ஊற்றெடுக்கும்..)

பிப்ரவரி 5, 2010 at 5:51 பிப பின்னூட்டமொன்றை இடுக

என் கலைத்தேடலும் கவின் கலைக்கல்லூரியும் – IV

• இவன் மழலைப் பருவத்தில்

எல்லோரும் கார் பொம்மை தேடுகையில்

எனக்கு எப்போதும் கலர் பொம்மை

அமைப்பு அட்ராக்ஷன் வேணும்..

கோலியும் கில்லியும அனைவர்

கையென்றால்..கரிக்கட்டையும்,

கிறுக்கல்களும் எனது கைங்கர்யம்.

• இப்படியே வார்க்கப்பட்ட

எந்நாட்கள.; அந்நாட்களில்..

ஓவியப்போட்டியில் ஒவ்வோர்

முறையும் பெற்ற பரிசு ருசி,

கலைஞனாகவே எனை ரசிக்க துவங்கியது.

• சிறுமூளை பெருமூளை

ஊன், உடல் உணர்வென பின்னாளில்

பிண்ணிப்போனது ஓவியம்.

படிப்பில் மிடில்கிளாஸ் ஆவ்ரேஜ்

மார்க்கில் அவுட் ஆகாமல்

தப்பிப்பவன்.

ஆனால் ஓவியத்தில்.O GRADE

இப்படியான பள்ளி பருவங்கள்..

ஓடி ஓடி ஓவியம் தேடி

நாடி நாடி நயம்பட தீட்டி கூட்டி

கூட்டி சேகரித்து அகம் மகிழ்ந்து

நகர்ந்த அந்நாட்கள்.

• படம் வரைந்து பாகம்

குறிக்க சொன்ன பாடங்களெல்லாம்

மற்ற மாணவர்க்கு வெறுப்பு..

எனக்கோ விருப்பு..

• இப்படியான எனது நாட்களெல்லாம்

பிள்ளையாரையும், பெருமாளையும்

தேடி, தேடி வரையும்.

• விஷ்னுக்குத்தான் தசவதாரமா?

பிள்ளையாருக்கு?

நூறவதாரம் என்னால்…

ரஜினி ஸ்டைல்… பேண்டு சட்டை

அம்மணமாய்,

அழகாய், கருப்பாய், வெளுப்பாய்

காந்திய ரீதியில் கோவணமாய்..

பாஞ்சாலியை துகிலுறித்த துரியோதனனைப்போல்

மயிலுக்கு போர்வையளித்த பேகனைப்போல.;

வள்ளலாய்..வில்லனாய்..

பிள்ளையார் என்னால் பிரச்சினைக்

குள்ளானார்.

பின்னாளில் தெரிந்தது

பிள்ளையார் என்னால் மடடுமல்ல.

எல்லோராலும் கருச்சிதைந்திருக்கிறார்..

இல்லை உரு.

மாற்றி வரைவதற்கு ஏற்ற உருவமாய் அவதரிப்பதும்

அதற்கு

காரணம்.

கார்ட்டூன் கேரக்டரைப்போல்… அவரிருப்பதும்

அதற்கு துணை.

• அப்போதெல்லாம்

தின இதழ்களிலும், வார இதழிழும்

சிறுகதைகளுக்கு வரும் ஓவியங்களே

எனக்கு வரப்பிரசாதம்.

இலவச இதழ்கள் (சிறுவர்மலர், தினமலர்)

இவனுக்கு தீனி.

• மைக்கேல் ஆஞ்சலோவும்,

லியானர்டோவும் இவன் அறிவு அறியா

காலம்..

இவன் மதிக்கு தெரிந்தது மாருதியும்,

மா.செ வும் மட்டுமே.

இதுதான் ஓவியம் என

எனக்கு நானே வட்டமிட்டு வலம்

வந்த வயது.

• நன்றாக நினைவிருக்கிறது

பத்தாம் வகுப்பு முடிக்கிறேன்.

என்ன படிக்கலாம்.. எங்கு படிக்கலாம..;

தினமணியின் மணியான வெளியீடு.

வருங்கால வாழ்க்கை வரவேற்பிற்காய் புத்தகம்

புரட்டுகையில்..

கும்பகோணம் கலைத்தொழில் கல்லூரி

கண்ணில் படுகிறது.

10ஆம் வகுப்பு தேர்ச்சி போதும் 5 ஆண்டுகள்..

காதலில்தான் மனதில் பட்டாம்பூச்சி

படபடக்கும் என்பார்கள்…

அது பொய்..

எனக்கு படபடத்ததே அப்போ!

தினசரி பழக்கம் குறைவெனினும்

கல்லூரி விளம்பரம் தேடி தினசரி பழக்கமாய் தினசரி

படிப்பு.

அப்புறம் ஆய்ந்ததில்..

விளம்பரம் வந்து வெகுநாட்கள்

ஆகி.. வேறொருவர் மூலம் விபரம் வர..

கடைசி நாளாய்.. கல்லூரி சென்று

விண்ணப்பம் நிரப்பிய நாட்கள்

ஆஹா… நானறிந்த எம் ஊரில்

நான்தான் அப்போ நன்கறிந்த

ஓவியன்.. நமக்கா சீட் கிடைக்காது

என்கிற மிதப்பு.

நுழைவுத்தேர்வெழுதி நொண்டி,

நொண்டி ஓடிய நாட்கள்.

ரிசல்ட் இன்று நாளையென்று எண்ணி எண்ணி ஓட்டி..

ஓட்டி..

ஓய்ந்த காலம்.

சீட் கிடைக்கவில்லை என்பதை

சிந்தைக்கு சொல்லிற்று.

அப்போதான் ஓவியனாய்

நான் கொண்ட அகந்தை அடங்கிற்று.

ஓ.. நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது

இன்னும் இருக்கு.

தேடு வலைவீசு.. இது எனது மனம்.

சரி கல்லூரி கிடைக்குமென

நம்பி.. தேய்ந்து ஓய்ந்த

கடைசித்தருணத்தில்..

இந்த ஆண்டு கேள்விக்குறியா?

என்பதுபோல் 11 ஆம் வகுப்பு.

• தேடிப்பிடித்து ஆசான் ஒருவர் தயவில்

தலைவாசல் பள்ளியில்

தொழிற்கல்வி பிரிவில் எனக்கு இடம்.

அப்போ அறிந்தது பிளஸ் டூ படி

பின்பு சிங்கார சென்னையில்

ஓர் சீர்மிகு கல்லூரியாம்..

கலைத்தொழில் கல்லூரி

உண்டென்று கவனப்பட்டவன் சொல்லிட

ஆர்வம் அதிகமானேன்.

ஈராண்டு எப்போ ஓடுமென்று

ஓட்டி, ஓட்டிய பள்ளிநாட்கள்

நான் படித்தது POULTRY SCIENCE

என்பதால்

கோழி வரைவதே குணமானது.

ஓவியமே எனக்கு என்றானது.

வாவ் +2 முடிந்தது..

(வானவில் வளரும்…)

நன்றி: யூத்புல் விகடன் குட் ப்ளாக்சில் தேர்வு செய்தமைக்கு.

ஜனவரி 21, 2010 at 11:24 பிப 1 மறுமொழி

என் கலைத்தேடலும் கவின் கலைக்கல்லூரியும் – III

• சிற்ப தேடல்:

மழைக்கால மணலில் வீடுகட்டி

மகிழ்ச்சியில் நனைந்தஅக்கால ;நினைவுகளில்தான் –

இவனின் சிற்பி பயணம் சீர்பட்டிருக்கும்.

• களிமண் பொம்மை செய்து கண்களுக்காய்

குண்டுமணி செருகிய அந்நாட்களில்தான்

இவனின் நவீன ஓவியம் (modern art)

நயம் பட்டிருக்க வேண்டும்.

• ஆனால்..

என் தாத்தாவோ நானறிந்த modern art

தந்தையாவார்.

• விளைச்சலுக்காய் பயிர் விதைக்க நெல் நாற்று

விடும்;போது-சாணிப்பிள்ளையார்

பிடித்து அருகம்புல் செறுகி நவீன ஓவியத்தை

நயம்பட செதுக்கியவர்

இப்படியே இவனது கலைப் பயணம்…

பின்னாளில்தான்…

பேப்பர் கப்பல் எனக்கு அறிமுகம்.

• பெரும்பாலோர்க்கு… கப்பல்தான் கற்றலின்

முதல் முயற்சி…

• தண்ணீரில் கல்லெறிந்து தவளை விடுவதாக

illusion பார்த்த அனுபவம்.

• அப்பப்பா..

கள்ளிச்செடியின் கல்வெட்டுகள்…

பலரின் காதல்கதையை சுமந்திருக்கும்

கள்ளிச்செடியின் முள் கீறி

கல்வெட்டு செய்திருப்பர்.

ஆனால்…

எனது கள்ளிமரம் மட்டும்

ஓவிய மொழி சொல்லும்

கிடைத்ததை எடுத்துக்கொள்

என்றாரே பிக்காஸோ அதைப்போல..

• கள்ளியும், சல்லியும், மரமும்,

செடியும் கூட எனக்கு மகத்தான

கலைச்சேவை செய்தது அப்போ…

கள்ளிப்பழம் சாப்பிட்டு நாக்கில்

கலர் காட்டுவதில் அலாதி ஆனந்தம்..

நன்கு சிவந்திருப்பது உமதா?

எமதா?

என்று போட்டியில் நாக்கை

canvas ஆக்கிய modern art

காலங்கள்…

தரையமர்ந்து படித்து படித்து…

நாற்காலியில் அமர்வதற்காய்

நகர்ந்தகாலம்…

நினைவிருக்கிறது..

• 9ம் வகுப்பு…

நான் நாற்காலியமர்ந்து சிம்மாசனம்

பிடித்தகாலம்…பின்வரிசை மாணவனாகவே

நான்…

என் இடம்… இது உன் இடம்

என மனை பிரித்த மனது..

பற்றாக்குறைக்கு பட்டா போடுவதாய்

நாற்காலியில் முன் பெயர் பொறித்த

மூதாதையின் பெயரழித்து எங்கள்

பெயர் நாற்காலி மேசையில் பொறி;க்கையில்

ஏதோ…

கல்வெட்டு பொறிக்கிறோம்… காலம்

சொல்லும் என்பது போன்ற பூரிப்பு..

அப்போவும்… அனைவரும் பெயர்

பொறிக்கையில்…நான் மட்டும்

பெயரோடு… ஓவியமும்…

இப்பொழுது அறிகிறேன்…நாம்

எப்பொழுதோ…engraving செய்திருக்கிறோமென்று.

albert durer ஐ அறிகையில்…

பச்சைமரக்கிளையில் பக்குவமாய் செதுக்கிய

கல்வெட்டுகள்..

எல்லோரும் காதல் சுவடெழுத

அங்கும் கிறுக்கல்தான் எனது

சமர்பபணம்…

மரம் நினைத்திருக்கலாம்…

காதலுக்கு இடம் கொடுத்த எனைக்

கருக்கொலை செய்கிறானென்று..

எங்கள் ஊரில்…

• ஓட்டுக் கணக்கெடுப்பில் எக்கட்சிக்கு

எவ்வளவு வாக்கு என்பது

தெரியுமோ… தெரியாதோ..

மாட்டுக்கணக்கெடுப்பில் தெரியும்.

• பொன்வண்டுகள் தேடிப்பிடித்து

நிறம் பார்த்த போதும்

• வெள்ளைக் காக்கை பறக்குதுபார்

என கை சுற்றிய போதும்

• வகுப்பறை கரும்பலகைக்கு

கோவைக்காய், கரிக்கட்டையின்

கூட்டணியில் இயற்கை வண்ண

தயாரிப்பிலும்…

-அறிந்தோ, அறியாமலோ

ஆதிக்க நிலையில் வண்ணங்களே

வந்திருக்கின்றன.

• சோலைக்கொல்லை பொம்மைக்காய்

வைக்கோல் செறுகி, மண்சட்டி

மகுடம் கவிழ்த்து சுண்ணாம்பு

பூசி, கரிக்கட்டையால் வரைவோமே!

• இறகு தெறித்த பறவைகளின்

சிறகு பொறுக்கி… சேகரித்து

ரசித்து… ருசித்த ருசிகர

நினைவுகள்…

• அந்த ஜன்னலோர பயணத்தில்

மரங்களின் பின்வரிசை வேகத்தில்

தெளிவில்லாத திட்டு திட்டான

நிறப்பிரிகைகளில்…

அப்பாடா… இதுதான abstraction

எனும்போது.. வருமே.. சுகம்..சுகம்…

• பனியில் தெரியும் நிறப்பிரிகை

நீரில் மிதக்கும் குமிழிகள்…

• காற்று சுழற்சியில் விழும் இலைகள்…

இவைகளும் இவன் கவித்துவத்தை

மேம்படுத்தியிருக்கும்…

ஒரு கலைஞனின் ஆரம்பபள்ளியில்

இவைகள்தான் ஆசானாக இருந்திருக்கக்கூடும்…

• உருவாகும் ஒவ்வோர் மனிதனும்

கற்பனைத்திறத்தோடே பிறக்கிறான்.

• அவனுள், ஆட்க்கொண்டிருக்கும்

ஆளுமைத்திறன் எதை நோக்கி

பயணப்படுகிறதோ அதை நோக்கியே

அவன் பயணம் அமைகிறது.

கலைஞனாக, கவிஞனாக, படைப்பாளியாக

இயக்குனராக உருவாகிறான்.

அப்படி என்னுள் இயல்பாய்

இருந்த அவன்

இவனுள் நிச்சயமாய் ரத்த

ஓட்டத்தோடு, ரசனையோட்டமும்

ஓடியிருக்கும்.

(வண்ணக் கனாக்கள் வரும்…)

திசெம்பர் 16, 2009 at 9:26 பிப பின்னூட்டமொன்றை இடுக

Older Posts Newer Posts




இத்தளத்தின் இடுகைகளை பெற உங்கள் மின்னஞ்சல் முகவரியினை பதிவிடவும்

Join 155 other followers

ஆக்கங்கள்

அண்மைய பதிவுகள்

விளம்பரம்

அனைத்து தகவல்களும் முறையாக Creative Common 2.5 - ஆல் காப்பிரைட் செய்யப்பட்டு வெளிவருகிறது.
Creative Commons License
my page by ennangalum,vannagalum is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 India License.
Based on a work at padaipali.wordpress.com.
Permissions beyond the scope of this license may be available at https://padaipali.wordpress.com/.

Share this blog

Bookmark and Share

விருந்தினர்கள்

Thiratti.com Tamil Blog Aggregator

Blog Stats

  • 200,084 hits

%d bloggers like this: